Posted by / dinsdag 21 februari 2017 / 1 Comment /

Een brief aan mijn opa


Tien dagen nadat ik mijn oma verloor, moest ik ook afscheid nemen van mijn opa. Samen gingen zij de hemel poort door...



Lieve Opa,

Ik heb ook een brief geschreven naar oma, maar dat weet u natuurlijk ook al. Oma en u deelden tenslotte lief en leed met elkaar. En dat al meer dan 60 jaar. Het is vandaag 21 februari, de dag dat u nu een jaar niet meer bij mij bent. Ook u mis ik ontzettend en soms voelt het nog steeds alsof mijn hart is duizenden stukjes ligt.


In deze brief wil ik ook met u mooie en fijne herinneringen ophalen. Want ook wij hebben veel leuke dingen meegemaakt. Net zoals bij oma is het zo enorm veel, maar ik ga toch de, voor mij, mooiste momenten eruit halen.

Opa, uw kookkunsten. Och wat mis ik deze toch. Al vanaf dat ik klein was wist ik u te vinden. U kwam dan uit de keuken met uw handen op uw rug en ik wist dat ik verwend zou worden. Of het nou "druifies", "bananesnoeppies" of een ijsje was. Ik kijk er met een grote glimlach op terug.
Of dat u lappendekens ging bakken en ik (uiteraard) als eerste even mocht voorproeven. U stond dan zo te genieten.
Uw hutspot was ook altijd heerlijk. Oma belde dan altijd op: "Wijffie! Tafeltje Dekje, doedoedoeiii" En ik wist niet hoe snel ik naar u toe moest komen. En weer even voorproeven. Waar u zo van genoot.
Weet u ook nog opa, dat ik het enige kleinkind ben van u waarmee u samen een lekker broodje zure zult aan het eten was? Op een witte boterham, zoals het hoort. Sinds u niet meer bij mij bent koop ik zelf ook weleens zure zult, maar zo lekker als vroeger is het niet meer, want u bent er niet meer bij. Ja, eten samen konden wij wel!


Samen met oma hebben wij natuurlijk alle pretparken gezien die er maar zijn. Maar twee uitjes staan mij het dichts bij mijn hart. De eerste was een dagje weg naar de Efteling, wat we uiteraard veel vaker hebben gedaan. Maar ik had mijn lievelingsjurk aan. "Opa's Jurk" , de groene met witte strepen. Mijn jurk die ik van u had gehad. Mijn moeder kon hem nog niet op de waslijn hangen en ik wilde hem alweer aan! U glunderde de hele dag, en elke keer als ik opa's jurk aan had, en dat is mij altijd bijgebleven.
De tweede was ons uitje naar de Julianatoren, waarbij u samen met mij in de helikoptertjes ging. U bent natuurlijk een lange man, altijd al geweest, en uw knie hing helemaal buiten boort. Maar dat mocht te pret niet drukken want wij gingen samen in de helikoptertjes. Konden we nu ook nog één keer samen vliegen. Gewoon u en ik.. weer even samen.


Voordat u uw reis met oma verder ging maken heb ik u bedankt. En ik wil dat nog eens doen. Ik ben u dankbaar voor het feit dat u altijd zo goed voor oma heeft gezorgd, ook al was u zelf ook niet geheel gezond. U heeft uzelf weggecijferd voor de liefde van uw leven, en daar zal ik u altijd enorm dankbaar voor zijn. Ik ben dankbaar voor alle mooie momenten die wij samen hebben kunnen en mogen meemaken. Ik weet dat u bij mij bent, al is het wel enorm moeilijk om geen armen meer om u heen te kunnen slaan, samen te kunnen lachen of samen nog één keer een witte boterham met zure zult eten... Ik mis het allemaal en het doet mij nog steeds veel verdriet.

Een jaar geleden, maar het voelt nog steeds als de dag van gisteren.

Ik hou van u opa.

Liefs,
Sharmaine
Share This Post :
Tags :

1 opmerking:

  1. Ah wijffie, weer traantjes in de ogen. Wat moeten jou opa en oma toch onwijs lieve mensen zijn geweest. Ik weet nog zo goed toen je me vertelde dat je opa niet meer wilde, toen je oma er niet meer was. Ik vond het zó mooi. Je bent een schat dat je deze lieve brieven naar ze geschreven hebt <3

    BeantwoordenVerwijderen

Hi There!



Leuk dat je een kijkje komt nemen op sharmainesarina.nl. Op deze blog vind je artikelen over beauty, lifestyle, food, en af en toe een persoonlijk artikel als ik iets kwijt moet. Heel veel leesplezier en laat gerust een reactie achter!





Zoeken

Social Media

      





Follow by Email