Posted by / maandag 29 februari 2016 / 14 Comments /

Persoonlijk • De reden van mijn blog stilte...




Jullie hebben waarschijnlijk wel kunnen merken dat ik voor mijn doen enorm stil was op mijn blog en in dit artikel leg ik jullie uit waarom dit gebeurde. Op deze manier wil ik jullie toch laten weten wat er in mijn leven speelt en wat er in mij omgaat..



Ik zal maar direct met de deur in huis vallen. Mijn oma én opa zijn overleden. Slechts 10 dagen na elkaar. 

Mijn oma stierf op 11-2-2016, mijn opa op 21-2-2016. Het is echt heel erg onwerkelijk en het gevoel wat ik op dit moment heb kan ik moeilijk beschrijven. Ik heb me ook nog nooit zo gevoeld, zo verscheurd en intens verdrietig. 

Hetgeen wat ik enorm mooi vind aan mijn opa en oma is dat zij er samen voor hebben gekozen om altijd bij elkaar te blijven, wat er ook gebeurd. 

Mijn opa en oma waren 62 jaar getrouwd, iets wat überhaupt al zeer zeldzaam is vandaag de dag. Onvoorwaardelijke liefde tussen twee mensen, dat is wat ik jaren lang tussen mijn opa en oma zag. Toen mijn oma gediagnosticeerd werd met dementie maakte zij samen met de liefde van haar leven een afspraak: "We blijven bij elkaar, tot de dood ons scheidt." 





Mijn opa heeft dit ook gerealiseerd. Iets waar ik mijn opa enorm dankbaar voor ben. Hij zette het welzijn van mijn oma voorop en heeft ervoor gezorgd dat mijn oma in haar eigen vertrouwde omgeving kon overlijden in het bijzijn van haar geliefde. Iets waar ik, nogmaals, mijn opa enorm dankbaar voor ben. Als er iemand is die een diepe buiging verdient is het wel mijn opa; een zeer liefdevolle man die het welzijn van zijn dementerende vrouw voor zijn eigen behoeftes kon plaatsen en daar ook altijd naar gehandeld heeft. 


Toch merk je dat twee geliefdes niet gescheiden kunnen worden, zelfs niet door de dood. Mijn opa wilde gewoonweg niet het leven door zonder mijn oma. Op het moment dat mijn opa aangaf niet meer verder te willen leven , slechts één dag na de uitvaart van mijn oma, stond de wereld weer op zijn kop. We hadden veel begrip voor het gevoel van mijn opa, maar het feit dat we daardoor weer iemand zouden verliezen waar we zielsveel van houden was ondraaglijk. Mijn opa is 3 dagen na de uitvaart van mijn oma overleden, uiteindelijk slechts 10 dagen nadat mijn oma overleed.

Ik geloof er heilig in dat mijn opa en oma op een betere plek zijn, zonder pijn, maar dat maakt het verdriet echt niet minder erg. Ik voel me verschrikkelijk en ik weet gewoonweg niet hoe ik met zoveel verdriet om moet gaan. Dit gevoel heb ik ook nog nooit eerder gehad. En je kunt je niet voorstellen hoe het is om twee mensen waar je enorm veel mooie herinneringen mee hebt gedeeld, waar je zielsveel van houd, te verliezen. Daarom probeer ik soms wat van mij af te schrijven, zoals nu in dit artikel, maar ook in het onderstaande gedicht die ik schreef toen mijn opa was overleden. 



Ik hoop dat jullie door dit artikel begrijpen waarom ik dus vanaf 10 februari niks meer op mijn blog heb geplaatst. En ik hoop ook dat jullie begrijpen dat ik even tijd nodig heb om weer een beetje in het blog ritme te komen.

Liefs,
Sharmaine








Share This Post :
Tags :

14 opmerkingen:

  1. Wat heftig zeg en dat in zo'n korte tijd. Het is dubbel voor jullie heel zwaar en moeilijk maar mooi dat twee grote liefdes toch bij elkaar zijn gebleven.

    Ik begrijp heel goed dat bloggen nu even niet gaat. Ik wens jouw en je familie in deze moeilijk tijd, heel veel kracht en liefde toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Natuurlijk begrijpen we dat lieverd. Het is enorm heftig om je opa&oma zo vlak na elkaar te verliezen. Ik wil je dan ook nogmaals enorm veel sterkte wensen ♡

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is vreselijk om 2 grote geliefdes in zo'n korte periode te verliezen! Het lijkt me inderdaad een fijne gedachte dat ze nu weer samen zullen zijn.

    Niets meer dan logisch dat bloggen nu niet gaat. Op dit moment zijn er vele belangrijkere dingen. Neem je tijd en nogmaals heel veel sterkte! Dikke knuffel! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Natuurlijk begrijpen wij dit. Dit is niet zomaar iets, om iemand te verliezen is al verschrikkelijk en al helemaal als je twee mensen in zo'n korte periode moet verliezen. Ik vind het trouwens zo mooi om te lezen dat je opa en oma zo wijs met elkaar waren, échte liefde is dat. Net wat je zelf al typt; tegenwoordig is dat bijna niet meer, het is bijna bijzonder.

    Sterkte Sharmaine, gewoon weer gaan bloggen wanneer jij er aan toe bent! Eerst even rusten <3

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje, wat vreselijk! Heel erg heftig! Gecondoleerd en veel sterkte! X

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel veel sterkte meid <3 en neem je tijd!! Denk aan je vandaag.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd! Ik had vorige week ook een crematie van de zus van mijn oma die plotseling is overleden. Een aantal jaren geleden lag ze in het ziekenhuis en toen had haar man ook gezegd ik wou dat ik ziek was en dat zij gezond was en hij huilde elke dag dat ze niet thuis was. Ik hoop dat hij het wel overleefd nu ze er niet meer is. Ik vind het wel heel mooi om te zien hoe veel mensen van elkaar kunnen houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Shar!!! Wat een lieve lezers heb jij! Zulke lieve reacties! Zie je wel, hartstikke mooi en je bent super sterk!!!!! Xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jeetje wat ontzettend mooi maar ook zo verdrietig voor diegenen die achter blijven. Heel veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jeetje, zelfs nu ik het hier opnieuw weer lees ben ik er stil van.
    Je gedicht is ontzettend mooi <3

    BeantwoordenVerwijderen

Hi There!



Leuk dat je een kijkje komt nemen op sharmainesarina.nl. Op deze blog vind je artikelen over beauty, lifestyle, food, en af en toe een persoonlijk artikel als ik iets kwijt moet. Heel veel leesplezier en laat gerust een reactie achter!





Zoeken

Social Media

      





Follow by Email